Tourism Research

fa بررسی راهکارهای بازآفرینی بوم‌گردی در دوران پساکرونا (مطالعه موردی: مناطق روستایی مازندران) A Study of Post- Corona Ecological Reconstruction Strategies, Case study: Mazandaran Rural Areas <div style="text-align: justify;">بروز و گسترش پدیده ای به نام ویروس کرونا همه فعالیت‌های گردشگری از جمله بوم گردی را تحت تأثیر قرار داده است. آنچه تا کنون بر ادبیات این حوزه مطالعاتی، همانند سایر حوزه ها- غالب بوده است، همانا مطالعه و بررسی توسعه بوم گردی جهت تقلیل اثرات منفی و گشودن اقدامات توسعه ای بوده است. اما توقف نسبتا طولانی فعالیت‌های بوم گردی در کشور، این سوال را مطرح می کرد که در دوران پسا کونا، چگونه می‌توان فعالیت‌های بوم گردی را دوباره آغاز کرد. در این راستا،  مطالعه حاضر در صدد پاسخ به پرسش‌های زیر در زمینه فعالیت‌های بوم گردی، تأثیرات ویروس کرونا و راهکارهای بازآفرینی بوم گردی در دوران پسا کرونا است. جامعه آماری تحقیق حاضر را مناطق بوم گردی در شرق مازندران تشکیل می‌دهد و برای انتخاب نمونه‌ها نیز  از روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده شده است. برای جمع‌آوری اطلاعات و داده‌های تحقیق، روش مصاحبه کیفی به کار رفته و در آن با تعدادی از صاحبان اقامتگاههای بوم گردی مصاحبه شده است. نتایج تحقیق نشان داده است که: (1)، ذی نفعان ضرورتی بر توقف کامل اقامتگاههای بوم گردی نمی‌دیدند و معتقد بودند که بهره برداری و استفاده بوم گردان به خاطر فاصله گذاری اجتماعی طبیعی با رعایت حداقل پروتکل‌های بهداشتی امکان‌پذیر می‌باشد(2)، امنیت بهداشتی اقامتگاههای بوم گردی در حد اقامت و ماندن در منزل است،(3)، حداقل یک فاصله زمانی سه ساله برای بازگشت به دوران عادی لازم می‌باشد که البته دوران بازگشت به اوج در آینده نزدیک متصور نیست،(4)، بازآفرینی فعالیت‌های بوم گردی نیازمند ایجاد تشکل قوی منطقه‌ای نظیر انجمن صنفی بوم گردی شرق مازندران می‌باشد تا تعامل سازنده با حاکمیت ایجاد شود، (5)، برای بوم گردی‌های تازه تأسیس، تسهیلات مالی فراهم گردد تا بتواند فعالیت‌های بوم گردی را دوباره آغاز نمایند. در حالی که سایر تحقیقات با استفاده از داده‌های ثانویه و در سطح ملی و کلان به بررسی  تأثیرات کرونا بر شاخص‌های اقتصادی پرداختند، تحقیق حاضر با استفاد از داده‌ها اولیه و میدانی به تجزیه و تحلیل تجربیات فردی دست اول در مورد تأثیرات اقتصادی ویروس کرونا بر بوم گردی در سطح جامعه محلی پرداخته است.</div> <div style="text-align: justify;">The emergence and prevalence of COVID-19 affected all tourism activities, including ecotourism. What has prevailed so far in the literature of this field of study is indeed, the study of ecotourism development in order to reduce the negative effects of COVID-19 and to start the development measures. However, the relatively long cessation of ecotourism activities in the country raised the question of how to resume ecotourism activities in the post- COVID-19 era. In this regard, the present study seeks to answer the questions in the fields of ecotourism activities, the effects of the coronavirus and the strategies for rehabilitation of ecotourism in the post- COVID-19 period. The statistical population of the study consists of ecotourism areas in the east of Mazandaran, and the purposeful sampling method was used to select the samples. A qualitative interview method was used for data collection, in which a number of eco-lodge owners were interviewed. The results showed that:  (1) Beneficiaries did not see the need to complete recession of ecotourism resorts and believed that the operation and use of ecotourism was possible due to observing natural social distance by observing minimum health protocols;  (2) The health safety of ecotourism resorts is the same as staying at home;  (3) At least a three-year period is required to return to the normal situation, since the peak return period is not expected in the near future;  (4) The re-creation of ecotourism activities requires the establishment of a strong regional organization such as the East Mazandaran Ecotourism Corporation, in order to establish a constructive interaction with the government;  (5) Providing financial facilities for the newly established ecotourism, so that it can resume ecotourism activities. While other studies have used secondary data at the national and macro levels to examine COVID-19's effects on economic indicators, the present study uses primary data and field study findings to analyze original personal experiences of the economic impact of COVID-19 on ecotourism at the local community level.</div> تأثیرات قرنطینه, پساکرونا, فاصله‌گذاری اجتماعی, بوم‌گردی, روش کیفی, مازندران Quarantine effects, Post- COVID-19, Social distancing, Ecotourism, qualitative method, Mazandaran 29 47 http://tr.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-2110-3&slc_lang=fa&sid=7 Bahar Beishami بهار بیشمی bbeishami@yahoo.com Yes Associate Professor, Tourism Research Center of RICHT, Tehran, Iran. bbeishami@yahoo.com استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران Tahmineh Asadi Amir تهمینه اسدی امیری No PhD student in Tourism, University of Algarve, Portugal, Faro, Portugal دانشجوی دکتری توریسم، دانشگاه الگارو پرتِغال، فارو، پرتغال Sadegh Salehi صادق صالحی No Associate Professor, Department of Sociology, Mazandaran University, Sari, Iran دانشیار، گروه جامعه‌شناسی محیط‌زیست، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه مازندران، ساری، ایران